Van der Vaart liet een scheet tijdens het EK en de wereld stond op zijn kop. Gary Lineker had tijdens de nabeschouwing van Nederland-Roemenië op de BBC al een leuke bijnaam voor hem verzonnen: Van der Fart. Geestig, speels en luchtig. Rafael moet met weemoed hebben teruggedacht naar deze fijne tijd. Het was allemaal zo onschuldig. Alles ging perfect in het leven van de oud-Ajacied; hij was de Koning van Hamburg, de Meester op het Middenveld en zijn vrouw de Trofee der Trofeeën. Maar de eeuwige roem kwam om de hoek kijken.

Geen mens zo ijdel als een voetballer, en het blauw van HSV werd omgewisseld met het parelwitte engelentenue van de Koninklijke uit Madrid.  De tijd van scheten laten was nu voorgoed voorbij. Aan de bak, de Champions League moest worden gewonnen. Een half jaar later is Spanje op Van der Vaart uitgekeken. Sportkrant MARCA koos hem, samen met kompaan Heitinga, in ‘El Horror Team de la primera vuelta’. Zijn prestaties op het veld konden niet in de schaduw staan van de prestatie van zijn vrouw op het FIFA-gala. Als voetballer moet je je dan achter de oren gaan krabben. De grote vraag is of Raf er goed aan heeft gedaan om naar Madrid te verhuizen. Een eerste grove inschatting zou het antwoord ‘nee’ moeten opleveren. ER lopen bij Real te veel sterren rond, te weinig spelers die naar hem luisteren. Rafael van der Vaart is het mannetje, maar de rest van het elftal helaas ook. Met lede ogen moet hij daarom elke week van de bank aanzien hoe een andere Nederlander, Arjen Robben, elke week de show steelt. En of hij nu ook nog scheten durft te laten, ik vraag het me af.