In de NRC was gisteren te lezen dat Huub Stevens al begin november aangaf dat hij het niet meer zag zitten bij PSV. De trainer was vanaf juli actief voor de Eindhovense club. Met een kleine rekensom kom je op een dienstverband van vier maanden uit, inclusief voorbereiding. Vier maanden aan het werk en dan al aangeven dat je het niet meer ziet zitten. Ik dacht dat Stevens een doorbijter was, zo iemand die niet weet van ophouden. Der Harter Hund werd hij in Duitsland genoemd. Keihard werken is zijn devies. Zonder moddervlekken van het veld aflopen wordt niet getolereerd, zo simpel is dat. Het leven is hard, maar Huub is harder. Maar de koempelmentaliteit wordt niet opgepakt door die verdraaide Zuid-Amerikanen, ze willen niet naar Huub luisteren. Dit maakt de aanpak van de oud-PSV’er waardeloos. Die is namelijk gebaseerd op discipline en tucht. Zonder die waarden, houdt alles op. Der Harter Hund verandert langzaam maar zeker in een leeuw zonder tanden. Heeft er nog iemand een gebit over voor Huub?
Over deze Aap
De jeugdjaren van Hans Aap jr. waren bepalend voor de rest van zijn carrière. Bekend als 'de zoon van..' besloot Hans de wereld te laten zien dat hij niemand nodig had om groot te worden. Na omzwervingen in het Amazonegebied, de binnenlanden van Congo en het bamboewoud in West-China, waar Hans jarenlang 'Lachen om apenvideo's' presenteerde, heeft hij sinds begin 2009 zijn plek gevonden op 11apen.nl.