Ricky van den Bergh werd kostmisselijk van zijn wissel tegen Roda JC. Gert Heerkes, trainer van Heracles, was de gebeten hond.  Ricky van den Bergh, cultvoetballer pur sang, zwijgt de trainer dood. De man die we beter kennen van schoten tegen lat en paal, dan van zijn doelgerichtheid, trekt zijn mond open. Als Wesley Sneijder, Mark van Bommel of Clarence Seedorf de trainer doodzwijgt, is dat nog begrijpen. Maar een cultvoetballer doet dat niet. Die luistert naar de trainer, denkt er het zijne van en houdt verder zijn mond dicht. Dat is nu eenmaal de rol van cultvoetballer, een wet waar niet aan valt te toornen. Ik denk trouwens dat Van den Bergh dat zelf ook wel weet. Hij kent die wet. Na een eindeloos lijkende nacht waarin hij de slaap niet kon vatten, pakt hij om half negen zijn mobiele telefoon en zoekt de naam ‘Heerkes’ op. ‘Sorry, Gert, ik was even mezelf niet.’