Vier uur per dag moest hij lopen naar de waterbron, twee uur heen en, het laat zich raden, twee uur terug. Drie jaar pas en dan al met 45 liter water op je hoofd en dertig in elke hand door de verzengende hitte lopen. Ik geef het je te doen. Waterbronnen waren schaars, daar in zijn geboortedorp in de bush van de Democratische Republiek Congo. Om zich te vermaken nam hij altijd de sokken van zijn vader mee, opgerold deden ze prima dienst als bal. Drie jaar later liep Zico Tumba, terwijl zijn leeftijdsgenootjes naar die saaie leraar in die dorpsschool zonder ramen moesten luisteren, fluitend zonder dat de sok-bal de grond raakte van huis naar de bron. Een scout van FC Metz zag het en nam kleine Zico mee. De arme stakker had nog net tijd om afscheid te nemen van zijn vader en moeder, die lekker van de maispap zaten te smullen.

Daar stond hij dan, Zico Tumba uit Congo in het moderne Frankrijk. Door al die afleidingen (auto’s, liften, roltrappen, kralen) kwam er van het voetballen niet veel en vertrok hij na een teleurstellend seizoen naar Mulhouse. Van zijn vrienden had Zico inmiddels gehoord dat het echte leven in Doetinchem plaatsvond. ‘Dat is het Kinshasa van Europa, Zico.’ Zico, goedgelovige jongeman als hij was (het is 1998: hij is 21), vertrekt naar het Oosten van Nederland. En inderdaad, zijn vrienden hebben gelijk. Doetinchem, dat is als twee druppels water Kinshasa, met die straten en huizen en mensen en bomen enzo.

Drie seizoenen vermaakt de spits zich bij De Graafschap. En de supporters van De Graafschap vermaken zich met Zico. Een grappige kerel in de spits is nooit verkeerd, maar na een paar maanden begint het de Superboeren op te vallen hoe weinig hij eigenlijk scoort, voor een spits dan. ‘Zico, scoren, godverdomme, en snel,’ schreeuwden de supporters, wat niet bevorderlijk was voor de sfeer. En eerlijk is eerlijk, Zico scoort wel erg weinig, voor een spits dan. 9 doelpunten in 59 wedstrijden is niet iets om over naar huis te schrijven. Wat Zico wijselijk niet deed. Zijn laatste twee seizoenen bouwt hij af bij NEC.

Op 26-jarige leeftijd kapt Zico Tumba met betaald voetbal. Hij heeft er ineens genoeg van. Dat schreeuwt om uitleg. Kom er maar in, Zico! ‘Profvoetbal is slecht. De mensen die erin rondlopen zijn niet eerlijk en er is geen respect. Het draait alleen maar om geld. Vandaag ben je goed en morgen gooit iedereen je weg. Dat is mijn wereld niet. Ik mis helemaal niks. Ik heb een nieuw leven en daar ben ik veel gelukkiger mee.’ Volg je hart, Zico, volg je hart! Zico vent tegenwoordig zijn Afrikaanse winkeltje in Lens uit.