AZ-sluitpost Joey Didulica is met het oog op de Champions League blij met zijn trainer Ronald Koeman. ‘Als hij iets zegt, luister je. En wat hij zegt, geloof je. Daarnaast is hij een rustige persoonlijkheid, je merkt niets van spanning of twijfel’, zegt de keeper deze week in Voetbal International. Dit karakter van Koeman is een bevestiging van wat ik al langer bespeur op de Nederlandse velden: het vaderlandse voetbal zit vol met intellectuelen. Trainers, technisch directeuren, voetballers en commentatoren; ze strooien wijsheden uit met hetzelfde gemak waarmee ze een onsje beenham bij de slager bestellen. Want in het Nederlandse voetbal draait het om inhoud, in tegenstelling tot de Braziliaanse balmeesters die in hun hang naar een intellectuele status zich vernoemen naar wijsgeren van weleer.

Daarom is mijn missie voor 11apen om de filosofische uitspattingen over het spel van de grasmat bloot te leggen op de digitale snelweg. In interviews na de wedstrijd vuren spelers en trainers namelijk juweeltjes richting de camera waar ze op universiteiten hun vingers bij aflikken. Wetenschappers schuiven naar het puntje van hun stoel als de grijze nestor Leo Beenhakker bij Studio Voetbal een nieuwe theorie weer inleidt met ‘Jack, ik zit nu 35 jaar in dit vak…’. De Eredivisie en Jupiler League vormen het forum waar hypotheses en visies om voorrang vechten. Onder meer die van Ronald Koeman. Een man met een dermate hoog intelligentieniveau dat woorden soms niet nodig zijn om mensen te laten luisteren. Daar weten ze in het land van intellectuelen als Immanuel Kant en Hannah Arendt alles van.