Joan Laporta, de Catalaanse advocaat die meent verstand te hebben van voetbal, gaf Frank Rijkaard pas geleden nog even een sneer toe. Tegen een journalist van de Spaanse krant La Vanguardia vertelde hij dat Frank ‘Lama’ Rijkaard zijn gezag in de kleedkamer van Barcelona was verloren. Eerder kritiek was dat hij niet met sterren om kon gaan. De trainer die Barcelona twee keer het kampioenschap van Spanje en één keer de Champions League bracht, wordt in de hoek gezet als het eerste de beste piepeltje. Rijkaard, die als speler de kleedkamer deelde met Baresi, Maldini, Gullit, Van Basten, Koeman, Bergkamp, Davids, Seedorf en Bogarde, om er maar een paar te noemen, zou niet met sterren om kunnen gaan.

Rijkaard zelf hoorde de criticasters ongetwijfeld met genoegen aan. Hij wist wel beter, Ronaldinho was op zijn retour, Eto’o speelde met tegenzin en ook Henry was niet meer op zijn best. Hij had zijn ding gedaan, alleen dat ene seizoen lukte het gewoon niet. Kan de beste overkomen, zoals Louis van Gaal het jaar voor het kampioenschap met AZ bewees. Hoe luidt dat spreekwoord ook al weer, ‘wraak is zoet’ of iets dergelijks. Het grappige is dat Frank Rijkaard zo niet denkt. Hij laat de resultaten spreken. Galatasaray: 12 gespeeld, 10 gewonnen, 2 keer gelijkspel. Sinds zijn aantreden als trainer bij de Turken geen officiële wedstrijd verloren. Maar Rijkaard houdt zijn mond in de media. Hij is té veel een gentleman om zich uit de tent te laten lokken.