De gouden Belgische generatie wil wereldkampioen worden in 2014. Dick Advocaat was de aangewezen man om ze hiernaartoe te leiden, maar hij stapt na een paar maanden alweer op. Normaal gesproken zeg je dan dat je een nieuwe uitdaging nodig hebt, of dat elders meer mogelijkheden liggen. Maar het ging in dit geval zo duidelijk om het geld, dat zelfs Advocaat zelf het wel toe moest geven. Het is voor hem de gewoonste zaak van de wereld. In 1994 verliet hij de Nederlandse bond omdat hij meer kon verdienen bij PSV. Daarna trok hij naar Glasgow Rangers, omdat hij daar nog meer kon verdienen. Later in zijn carrière werd hij nog bondscoach van de Verenigde Arabisch Emiraten, ook niet om de sportieve uitdaging natuurlijk. Bij Zenit Sint-Petersburg, waar hij evenmin op een houtje hoefde te bijten, maakte hij ruzie om transfervrij bij België te kunnen tekenen. Vanaf het begin verliep het daar stroef.
 
Tot ongenoegen van de bond ging Advocaat part-time bij AZ werken om een extra zakcentje te verdienen. Gelukkig kon hij de Belgen geruststellen: Na dit seizoen zou hij weer terugkomen en zich vol op de nationale ploeg storten. Des te groter is nu de verontwaardiging in België. Dick snapt hier niks van: ‘Bij een dienstverband kunnen er drie dingen gebeuren. De trainer kan zijn contract uitdienen, hij kan worden ontslagen of zelf opstappen.’ Zo bezien kun je natuurlijk net zo goed geen contract tekenen, maar dat terzijde. Aad de Mos, die eenzelfde filosofie heeft als Advocaat, ziet zichzelf als de ideale opvolger. Over het vertrek van Advocaat zegt hij: ‘Ik denk niet dat geld de drijfveer is. Nee, Dick is een voetballiefhebber. In Rusland zijn de spelers en structuur beter.’ In een open sollicitatie zegt hij verder: ‘Niemand kent het Belgische voetbal beter dan ik. De Belgische ploeg is een splijtzwam van problemen. Het is een van de moeilijkste nationale ploegen ter wereld.’ De Belgen lijken vooralsnog te kiezen voor een kandidaat uit eigen land. Maar als ze wereldkampioen willen worden, moeten ze natuurlijk voor De Mos kiezen.