De onderhandelingen tussen El Hamdaoui en Ajax zitten muurvast. Vandaag werd bekend welke eisen er nog op tafel liggen:
El Hamdaoui wil vergoed worden voor de inkomensderving die de sportwinkel van hem en zijn broers gaat oplopen. Die winkel staat immers in Rotterdam, en als Mounir voor ‘020′ speelt, gaat daar natuurlijk niemand meer naartoe. Klinkt redelijk, en het zal om bedragen gaan die verwaarloosbaar zijn
op zijn salaris. Maar er staat natuurlijk meer
op het spel. Want wat als de sportwinkel onverhoopt beter gaat lopen? Wat als de familie El Hamdaoui een filiaal opent in Amsterdam waar enorme winsten worden behaald? Moet deze winst dan met Ajax worden gedeeld? En wat als er minder supporters naar de ArenA komen, omdat Ajax een spits heeft met een sportwinkel in Rotterdam? Ethische kwesties, die nieuw zijn voor de voetballerij. Laat mij het antwoord geven: Als je hieraan toegeeft, schep je een precedent. El Hamdaoui mag deze afweging natuurlijk wel voor zichzelf maken. Als het bod van Ajax niet opweegt tegen mogelijke nadelen, moet hij niet tekenen. Als hij een paar duizend euro meer wil verdienen, is dat ook prima en moet hij dat zeggen. Maar aan deze gekkigheid kunnen we niet beginnen.
Over deze Aap
Apie Baantjer is geen doorsnee voetbaljournalist. Hij is een man met twijfels en angsten, maar ook met het vermogen tot het aanbrengen van nuance in de dagelijkse hectiek van de voetballerij. Hij houdt zich staande op de apenrots dankzij zijn alom gerespecteerde verstand van zaken. Behalve op het gebied van voetbal, strekt dit verstand zich uit tot showbizz en vrouwen in de ruimste zin van het woord, dat wil zeggen: vrouwenvoetbal, voetbalvrouwen en vrouwen in het algemeen.
- Meer via
Als dit verhaal waar is, is het te bizar voor woorden. Apie, je hebt groot gelijk, aan deze gekkigheid kunnen we niet beginnen.