Het gaat niet goed met het Nederlandse vrouwenvoetbal. Dat mag duidelijk zijn. Menig profclub heeft het afgelopen seizoen aangegeven zijn vrouwentak stop te zetten, er komt geen hond op de wedstrijden af en alle vrouwenvoetballers kunnen prima ongehinderd over straat, zelfs als ze hun Nederlands elftal tenue aanhouden. Er moet dus initiatieven komen die vrouwen en voetbal nog meer aan elkaar koppelen als een vanzelfsprekendheid.
Ik ben met nieuwe trends vaak wat laat. Dat geef ik onmiddellijk toe. Barbie-foot is al een jaar oud. Toch vind ik dat Barbie-foot in deze tijden van vrouwenvoetbalcrisis opnieuw de aandacht verdient. Tijdens het WK in Zuid-Afrika stond de knalrode voetbaltafel in de etalage van een Frans warenhuis. Elf blondines op een veld – sommigen met een donkere kleurspoeling. Het was een prachtgezicht. Voorin illustere namen als Dimitara Barbietov en Franscesa Totty. Als dat geen vrouwen aan het voetballen krijgt.
De Barbie-foot was afgelopen jaar echter nog wel wat duur met het oog op massaconsumptie. De Franse ontwerper Chloe Ruchon vroeg er maar liefst 12.000 euro voor. En juist daarin wil ik graag verandering brengen Ik zeg: stuur een mooie offerte naar China, laat ze daar wat nep-barbies in elkaar knutselen van afvalplastic, en stuur de Barbie-foot-tafels gewoon met honderden tegelijkertijd deze kant op. Ik stel voor dat de KNVB het sponsort dat elke amateurvereniging zo’n prachttafel binnen mum van tijd in de kantine krijgt. En let op mijn woorden: dan is het Nederlandse vrouwenvoetbal er binnen twee jaar bovenop. Moeten de speelsters omwille van de herkenbaarheid alleen wel ook even zo’n guitig paars pakje aandoen op het echte voetbalveld.
