De Hard Gras prijs voor de beste sportjournalistieke prestatie is weer uitgereikt. Vorig jaar heb ik me al verbaasd over de winnaar, maar dit jaar snap ik er nog minder van. Sjoerd Mossou wint de prijs met zijn columns in het AD over de problematiek bij Ajax.

De jury meent dat deze columns ‘urgentie’ hadden. Hier begrijp ik werkelijk niets van. Waarschijnlijk bedoelen ze dat de columns handelen over een actueel onderwerp en dat is toch echt iets anders. Over geen enkel onderwerp is het afgelopen jaar meer gezegd en geschreven dan over de zaak-Cruijff. Ik durf de stelling te verdedigen dat in het hele debat rond Cruijff net zo compleet was zonder de columns van Sjoerd Mossou.

Daarbij zijn ze gepubliceerd in het AD, de krant die stukken copy-paste van 11apen en god weet welke sites nog meer. Een krant die zich aan dergelijke praktijken schuldig maakt, zou naar mijn bescheiden mening uitgesloten moeten worden van prijzen.

De columns van Mossou zijn zeker niet slecht, maar ze zijn geschreven vanaf de spreekwoordelijke zolderkamer. Zo schreef hij onlangs een column naar aanleiding van het interview met Andy van der Meyde in De Pers. De werkelijke verdienste gaat naar de Iwan Tol van De Pers die Van der Meyde heeft geïnterviewd. Nu is het natuurlijk prima om daar een stukje over te schrijven -ik doe niet anders-, maar van een columnist van het AD mag je meer verwachten. En zeker van een Hard Gras prijswinnaar.

Maar goed, ik zal me geen slecht verliezer tonen. Het zijn aardige stukken en het is hem gegund. Sjoerd, gefeliciteerd.