zaterdag 19 mei 2012 om 08:33 door Apie Baantjer

Het wilde maar niet echt lukken met het vrouwenvoetbal in Nederland. Het publiek was nauwelijks geïnteresseerd en AZ, Heerenveen en Willem II stopten met hun vrouwenafdeling.
Maar nu gaat alles veranderen. Er komt een heuse BeNe League. Bij de mannen wordt er al jaren over gepraat, maar de vrouwen doen het gewoon. Nederland en België bundelen de krachten om tot een sterkere competitie te komen.
En alsof dat nog niet mooi genoeg is, hebben Ajax en PSV besloten mee te doen aan deze League. Ajax pakt de zaken serieus aan en trekt Marleen Molenaar, de Martin van Geel van het vrouwenvoetbal, aan als manager. PSV lijkt wat voorzichtiger en gaat samen met FC Eindhoven een team vormen.
Let op mijn woorden: dit is de doorbraak voor het vrouwenvoetbal. Het is irrationeel, maar vrouwen in een Ajax- of PSV-shirt spreken toch meer aan dan vrouwen in een shirt van Willem II of FC Utrecht. In welk shirt ze ook spelen, 11apen blijft de vrouwen natuurlijk volgen!
donderdag 17 mei 2012 om 19:03 door Apie Baantjer
Wanneer je met je voeten stil blijft staan en met je bovenlichaam zo ver mogelijk draait, kun je op een bepaald moment niet verder. Maar wanneer je je ogen dichtdoet en visualiseert hoe je ronddraait in de ruimte, zul je merken dat wanneer je het opnieuw probeert, je verder kunt draaien.
Dus wanneer je visualiseert dat je iets doet, heb je meer kans dat het vervolgens ook lukt. Het klinkt zweverig en dat is het ook, maar probeer het maar eens zelf.
Iemand die hier ook in gelooft, is Wayne Rooney. Hij wil altijd zo snel mogelijk weten in welke tenues de eerstvolgende tegenstander speelt. Dan gaat hij dagenlang visualiseren hoe hij uit allerlei standen scoort en niet zelden lukt het dan ook in de wedstrijd.
Daarnaast heeft hij altijd goed gekeken naar Jari Litmanen. Niet toevallig ook één van mijn helden. Wayne en ik zitten helemaal op één lijn. Het verschil is dat hij bij Manchester United voetbalt en ik met de visualisatietruc af en toe scoor in de reserve zesde klasse.
dinsdag 15 mei 2012 om 16:21 door Apie Baantjer

Als topvoetballer kun je niet zonder een vrouw die je onvoorwaardelijk steunt. Terecht worden deze voetbalvrouwen dan ook ruim gewaardeerd in onze samenleving.
Een andere groep krijgt ten onrechte minder erkenning: de voetbalmoeders. Neem Gerrie Vuurboom uit Enschede. Zij heeft het hele seizoen nog geen minuut gemist van de A1 van Victoria ‘ 28 waarin haar zoon Diego in speelt.
Je kunt je dus voorstellen hoe groot de straf voor haar was toen ze een wedstrijd geschorst werd na een onbenullig akkefietje in de kantine. Gelukkig vond haar man een oplossing. Er werd een hoogwerker gehuurd en Gerrie kon de wedstrijd gewoon bekijken.
Dit soort vrouwen is onmisbaar. Robben, Sneijder en Huntelaar hadden nooit de top bereikt zonder de onvoorwaardelijke steun van hun moeder. Gelukkig krijgen ze nu eindelijk erkenning in het boek Voetbalmoeders. Hierin doen elf moeders hun verhaal en geven ze het recept van de favoriete maaltijd van hun zoons. Als dat geen bestseller wordt, weet ik het ook niet meer.
zaterdag 12 mei 2012 om 22:18 door Apie Baantjer

Vorige week werd het schilderij ‘De schreeuw’ van Edvard Munch voor maar liefst 120 miljoen dollar verkocht op een veiling. Dat lijkt veel, maar het is nog altijd minder dan Real Madrid indertijd voor Cristiano Ronaldo betaalde. Toen ik het schilderij op het journaal zag, was er iets dat me niet losliet. Die figuur, die leek op iemand. Na een week wist ik het opeens: Ryan Koolwijk. Toegegeven, een beetje flauw. Laat me het goedmaken door te zeggen dat ik het een uitstekende voetballer vind. Zijn transferwaarde wordt overigens geschat op een schamele 850.000 euro.
donderdag 10 mei 2012 om 08:54 door Apie Baantjer
Groot nieuws vanuit Rotterdam: Royston Drenthe wil terug naar Feyenoord. Dat maakte hij bekend in een exclusief interview met RTV Rijnmond. Mocht Feyenoord niet bellen, dan belt Royston zelf wel, zo graag wil hij het.
Het recente succes bezorgde hem tranen in de ogen. Hoe de jongens ‘hard gevochten hebben voor het embleem F, Rotterdam, 010, alles erop en eraan, je weet toch’. Mensen die denken dat Royston niet meer gemotiveerd is, hebben het mis. Hij heeft nog altijd passie voor het spelletje. Alleen ‘het leven eromheen maakt hem een beetje moe’.
Ik hoop dat Royston beseft dat Feyenoord wat minder kan betalen dan hij de afgelopen jaren gewend is. Maar mocht hij daar genoegen mee nemen, dan is er een schitterende transfer in de maak. Eentje die de terugkeer van Mark van Bommel doet verbleken en van Feyenoord weer een serieuze titelkandidaat kan maken. Geen woorden, maar daden, standaard.
zaterdag 5 mei 2012 om 08:07 door Apie Baantjer

Wat vooraf ging: Het leven lacht Apie en John toe. Elke middag voetballen ze in de kooi in de Tweede Van Swindenstraat.
Om hier niet ter zake doende redenen werden John en ik begin 1997 geïnterviewd door HP/De Tijd. John vertelt hierin over zijn gebruik van teletekst:
Op pagina 224 kun je zien wat er op Studio Sport komt. Op 650 kun je alle tussenstanden en eindstanden van voetbalwedstrijden zien; op 683 en 689 buitenlands voetbal; op 606 autosport; 639 is wielrennen tennis is 634 en 635; amateurvoetbal is 693, ijshockey is 641, maar dat kijk ik alleen als het over Amerikaans ijshockey gaat, geen Nederlands ijshockey. 212 is de pagina van Eurosport. Dat kan ik wel niet ontvangen, maar dan weet ik wat ik wat ik eventueel hád kunnen zien. Het lijkt veel als ik het zo opsom, maar dat valt wel mee, hoor. In totaal kijk ik zo’n drie kwartier per dag naar teletekst. Read the rest of this entry »
donderdag 3 mei 2012 om 07:50 door Apie Baantjer

Ajax is kampioen. We zouden er bijna de hele ‘zaak Cruijff’ door vergeten. Het lijkt een eeuwigheid geleden, maar het was toch echt dit seizoen.
Eén van de grootste kritiekpunten van Cruijff is dat de jeugdopleiding niet deugt. Ik heb hier al vaker mijn onbegrip over uitgesproken, maar wil nu de aandacht vestigen op de kampioensploeg.
De belangrijkste spelers komen namelijk allemaal uit de eigen jeugd: Vermeer, Van der Wiel, Vertonghen, Alderweireld, Blind, Anita, Boilesen, Eriksen, Boerrigter, Ebecilio en De Jong. Read the rest of this entry »
zondag 29 april 2012 om 13:44 door Apie Baantjer

In de zomer van 2001 was Ajax op zoek naar een nieuwe spits. Een type ‘Appie Happie’ had technisch directeur Leo Beenhakker zich laten ontvallen. De naam Appie Happie zong maanden rond in de Arena. Ik had geen idee wie Appie Happie was, maar duidelijk was wel dat het een fysiek sterke spits was.
Op een dag had Ajax de spits gevonden. De pers toog naar Amsterdam en vroeg aan Beenhakker of ze Appie Happie hadden gevonden. Don Leo slaakte een diepe zucht, zoals hij dat dan kan. Dodelijk vermoeid door de maandenlange hype rondom Appie Happie. Gelukkig had hij een antwoord ingestudeerd.
‘ Met alle respect voor het personage van Dik Bruynestein, maar daarmee doe je deze speler tekort.’ Read the rest of this entry »
zaterdag 28 april 2012 om 15:41 door Apie Baantjer

Feyenoord heeft verregaande interesse in Lex Immers. Mochten ze nog twijfelen, geef ik ze het volgende advies: direct vastleggen!
Met Immers haal je namelijk niet alleen een prima voetballer binnen, maar ook een voetbalhumorist pur sang. Hij vertelt hier zelf over in de VI van deze week. Hoogtepunt is een anekdote die zich afspeelt op een trainingskamp in Oostenrijk. Lijdend voorwerp in het verhaal is Guyon Fernandez, die toen bij ADO speelde en inmiddels bij Feyenoord.
Samen met Stefan Postma en Pascal Bosschaart overmeesterde Immers de jonge Fernandez. Vervolgens bonden ze hem met tape vast aan een groene opblaaskrokodil. Alsof dit nog niet grappig genoeg was, gooiden ze hem toen bij de trainers in de kamer. De altijd serieuze Wiljan Vloet was destijds hoofdtrainer en zat net midden in een vergadering met zijn staf.
Immers beseft wel degelijk dat het er bij een topclub als Feyenoord serieuzer aan toegaat, maar geeft tegelijkertijd aan dat hij altijd zichzelf zal blijven. En dat is goed nieuws voor iedereen die van humor houdt.
zaterdag 21 april 2012 om 13:22 door Apie Baantjer

Wat vooraf ging: Apie heeft vriendschap gesloten met John. In het jaar dat Ajax onverslaanbaar is, lijkt ook voor hen het ware leven te beginnen.
Na schooltijd gingen we elke dag naar het huis van John. Johns moeder was niet zo geëmancipeerd als die van mij en zat elke middag op ons te wachten met een kop thee. We aten een geroosterde boterham met roomboter en besteedden de rest van de middag in de voetbalkooi in de Tweede Van Swindenstraat. Thuis vertelde ik dat ik huiswerk had gemaakt bij John thuis. Diens moeder vond alles prima.
Eindeloos hebben we hier het spel ‘doelen’ gespeeld. En dan meestal niet de dynamische variant waarbij je de bal twee keer mocht aanraken en tot de middenlijn mocht komen. Nee, we speelden de variant waarbij je altijd in je eigen doel bleef staan en op het vijandelijke doel moest rammen tot de bal er een keer in vloog. Read the rest of this entry »