Aan een eeuwenlange discussie binnen het voetbal is een einde gekomen. Het is nu wetenschappelijk bewezen: Keepers in het groen stoppen meer penalty’s dan keepers in het rood. Decennialang zijn er twee stromingen binnen de keeperskleding. Van de eerste is oud-Ajacied Gert Bals de grote voorvechter. In een tijd dat iedere keeper nog in het zwart gekleed was, droeg hij kanariegeel (foto). Hierover zei hij: Het aanvallende spel van Ajax bracht risico’s met zich mee. Het gebeurde nog wel eens dat een speler alleen op doel afkwam. In een oogopslag moest hij dan opkijken en richten. Ik dacht: Hij ziet een geel vlak, dat trekt aan. Hij schiet mijn richting op. De bekendste tegenstander van deze opvatting is voetbalexpert Ton Ojers. Volgens hem is het juist goed als een keeper onopvallende kleding draagt. Het liefst grijs of de schutkleur groen. Als een aanvaller dan in een flits opkijkt, ziet hij niks en kan de keeper onverwachts opduiken. Achteraf gezien is het natuurlijk logisch dat een spits met een beetje doelinstinct niet op de eerste de beste gele vlek schiet, maar nu is het dus bewezen. Fijn.

Pieter Vink is gestraft voor het missen van de handsbal van Simon Poulsen in het duel AZ-Twente. Volgens KNVB-directeur, en heimelijk Twente-supporter, Henk Kesler was de handsbal nog op de Afsluitdijk te zien. Vink fluit dit seizoen geen wedstrijd meer en werd van de Europese wedstrijd tussen Fulham en HSV gehaald. Ook voor Jan Wegereef is het seizoen over. Hij vergat een gele kaart voor Demy de Zeeuw op het wedstrijdformulier te noteren. Scheidsrechters hebben het niet makkelijk. Als ze onzichtbaar zijn, doen ze het goed, maar hoor je niemand erover. Als ze een fout maken, worden de beelden eindeloos herhaald en valt de hele natie over ze heen. In het amateurvoetbal is het nog erger. Vrijwilligers worden uitgescholden en fysiek belaagd. Dat het ook anders kan, bewijzen ze in Azerbeidzjan. In het land dat nooit een voetballer van naam voortbracht, is een grensrechter de grootste voetbalheld uit de geschiedenis: Tofik Bakhramov. Read the rest of this entry »

Het is de laatste weken een gekkenhuis in de voetballerij. De competitie stevent af op een zinderende ontknoping. De regels van het bekertoernooi worden midden in het toernooi veranderd. Messi zou ineens beter zijn dan Maradona. Fred Rutten is verantwoordelijk voor het succes van zijn concurrent. Wes en Yo zijn alvast getrouwd, omdat daar op hun trouwfeest geen tijd voor is. Danny Koevermans zit vast bij de placentadokter door een aswolk. En dan moet het WK nog beginnen. Het zijn, kortom, verwarrende tijden voor de redactie van 11apen. Hoe moet je immers satire bedrijven in een wereld waar de werkelijkheid de fantasie overstijgt? Gelukkig zijn er ook nog bakens van zekerheid. Jari Litmanen en Edwin van der Sar gaan nóg een seizoen door. Beiden zijn 39 en wonnen 15 jaar geleden samen de Champions League. Litmanen voetbalt bij het nietige FC Lahti en is 9 van de 10 wedstrijden geblesseerd. Van der Sar is een vaste waarde bij Manchester United en is nog altijd een van de beste keepers van de wereld. Maar beiden zijn het liefhebbers die geen afscheid kunnen nemen van het applaus. Een hele generatie groeide met ze op. Iconen zijn het. Mannen van stavast, zoals ze tegenwoordig niet meer gemaakt worden.

Je hebt voetballers die hun carrière verstandig opbouwen. Je hebt er die te vroeg naar een topclub vertrekken. Er zijn er ook die soms een beetje pech hebben met de keuze van een club. En dan heb je nog Quincy Owusu-Abeyie. Hij heeft van God een groot talent gekregen, maar het ging eigenlijk al mis in de jeugd. Na een reeks conflicten verliet hij Ajax en op zijn zestiende tekende hij al bij Arsenal. Daar speelde hij uiteindelijk vijf competitieduels in het eerste. Nog voor zijn 20e verjaardag koos hij voor de olieroebels in Rusland. Bij Spartak Moskou beleefde hij zijn meest succesvolle periode, maar werd hij een seizoen later toch verhuurd. Hij speelde bij Celta de Vigo, Birmingham en Cardiff op het één na hoogste niveau. Dit seizoen maakte hij zijn rentree in de Premier League. Bij hekkensluiter Portsmouth heeft hij acht wedstrijden gespeeld. De club zit in grote financiële problemen en verkocht hem dan ook graag aan Al-Sadd in Qatar. En zo vertrekt onze Quincy al op zijn 23e naar de woestijn. Daar wordt hij ploeggenoot van een andere gevallen held, Afonso Alves. Hoe anders was het gelopen als hij vier seizoenen bij Ajax had gerijpt? We zullen het nooit weten, want Quincy heeft anders besloten.

Ruud Gullit is een heel normale jongen gebleven, Gewoon Ruud zeg maar. Dat hij de lobby leidt om het WK 2018 naar de Lage Landen te halen veranderd daar niets aan. De voormalig AC Milan-ster weet dat hij niets meer of minder is dan iemand anders, getuige een quote uit een interview met Sportweek:

‘Ik noem mezelf El Presidente. Naar mensen sms ik: ‘Groeten van El Presidente.’ Ik zit vol zelfspot.’

I rest my case!

Jaren geleden had De Wijze Aap de eer om Brian Pinas (wie? Brian Pinas!) te interviewen. Als student journalistiek was dat ongeveer het hoogst haalbare. Pinas, die ooit nog vijf wedstrijden in het eerste van Feyenoord speelde, stond toen onder contract bij Cercle Brugge. Het ging dat seizoen niet echt goed met de tweede club van Brugge, ze stonden voorlaatste of zoiets. Het interview ging over het Belgisch voetbal, of het nou leuk is om in zo’n competitie te spelen. Pinas vond er zelf niet zoveel aan, hij was blij als hij de grijze treurigheid van onze Zuiderburen mocht verlaten en zijn geliefde Rotterdam weer inreed. Hoe dan ook, ik vroeg Pinas ook wat hij in zijn vrije tijd deed. ‘Playstation spelen natuurlijk.’ ‘Welk spel?’ ‘Het voetbalspel Fifa.’ ‘Maar speel je dan jezelf?’ ‘Nee, Cercle Brugge is te slecht, dan zou ik nooit iets winnen.’ In dit filmpje speelt Rio, ook wel bekend als profvoetballer Ryan Babel, Pro Evolution Soccer tegen rapper Dio. En met welk team speelt Babel? Barcelona, da’s toch logisch. Voor meer filmpjes kijk je op de website Weggepest.

Wat is er gebeurd met Mateja Kezman? Verworden tot een outcast op het Europees voetbaltoneel na te zijn verbannen uit het prachtige Leningrad. Ooit was ik idool van je, nu huil ik bittere tranen. Mateja, komt het ooit nog goed met je?

De geruchtenstroom rond omkoping in het Nederlandse voetbal wordt steeds sterker. Volgens ingewijden wordt na FC Eindhoven nu ook Ronald Koeman verdacht van het verkopen van wedstrijden.

Met name de uitwedstrijd van AZ Alkmaar tegen Arsenal staat onder verdenking, enerzijds vanwege de ongelooflijke uitslag (4-1, red.) anderzijds vanwege de vele Groningers die continu bellend op de tribune zijn waargenomen. 

Gevraagd om een reactie laat Ronald Koeman weten ‘geschokt te zijn door deze beschuldigen. Arsenal uit is altijd moeilijk, we hebben gegokt en verloren.’ Strijdlustig laat Koeman weten ‘zijn bleke reet af te zullen vegen met dit soort onzin! Ik ben al jaren niet succesvol meer, dit is mijn handelsmerk. Wat denken jullie nou? De wedstrijd tegen Arsenal? Kom op nou! Dadelijk gaan jullie nog zeggen dat de zes maanden Valencia doorgestoken kaart zijn geweest… Of dat ik verdiend heb aan de belachelijke slechte wedstrijden in de eredivisie, of dat het gelijkspelletje tegen het ontstellend slechte Standard ook verkocht zou zijn!’

Zou kunnen, Ronald… Zou heel goed kunnen…

Nu steeds meer clubs in de financiële problemen komen, en de burgers in opstand komen tegen onverheidssteun, dreigen enkele clubs hun proflicentie te verliezen. Het is nog altijd wachten op het eerste slachtoffer, maar die kan ieder moment vallen. HFC Haarlem en RKC lijken de voornaamste kandidaten. Maar hoe groter de nood, hoe creatiever de oplossingen. Bij RKC gaan supporters met de collectebus rond. Niet voor de arme kindertjes in Afrika, maar voor de salarissen van Charlison Benschop en Derk Boerrigter. Bij Haarlem kun je door te sms’en geld aan de club doneren. Maar in Engeland is men, zoals gebruikelijk, alweer vier stappen verder. De internetcommynity ‘MyFootballClub’ zamelde geld in en kocht de vijfdeklasser Ebbsfleet United. Read the rest of this entry »

Een opmerkelijk bericht in het AD vandaag. Voetbalsters Claudia van den Heiligenberg en Dyanne Bito zijn uit de selectie van het Nederlands dameselftal gezet. De speelsters hebben namelijk een relatie met elkaar en dit heeft een negatief effect op de resultaten. Nu is het makkelijk om hier grappen over te gaan maken, maar ik neem de zaak ernstig op. Want het is natuurlijk niet zo dat ze
’s nachts naar elkaars kamer sluipen als de ploeg op trainingskamp is. En ze zullen ook niet in een hoekje van de kleedkamer zitten te vozen als het tactisch strijdplan wordt uitgelegd. Van den Heiligenberg en Bito zijn immers modelprofs. Waar het natuurlijk op neerkomt is dat bondscoach Pauw een zondebok nodig had nu de resultaten tegenvallen. De vrouw die net de Opzij Emancipatieprijs heeft gewonnen, blijkt niet veel moderner dan haar mannelijke collega’s. Homofilie is ook in het vrouwenvoetbal een taboe. Het zal nog decennia duren voor jonge speelsters er openlijk voor uit durven komen. Dankzij Vera Pauw.