Als je een dubbelganger bent van Jack van Gelder, is dat op zichzelf geen prettig gegeven. Anders ligt het als je in de toeristensector actief bent in het Israëlische Eilat. Taxichauffeur Mohammed Khatib had nog nooit gehoord van Jack van Gelder, maar elke dag kwam er wel een Nederlander naar hem toe om hem te wijzen op de gelijkenis met de presentator annex musicalster. Toen Mohammed Jack op internet opzocht, zag hij dat ze gelijk hadden. Hij printte wat leuke foto’s van Jack op zijn auto en doopte zijn taxi om tot ‘Jack van Gelder-taxi’. Sindsdien is hij een cultfiguur in Eilat en stroomt het geld binnen.

‘Wie?’
‘Die ken je toch nog wel?’
‘Alves?’
‘Hij is voorbij?’
‘Ik heb hem al zo lang niet gezien, ik kan hem niet eens meer voor de geest halen.’ Read the rest of this entry »

Erik Matser komt uit Helmond. Op zich een goed begin. Erik Matser heeft in Helmond een praktijk waar hij de tak der neuropsychologie beoefent. ‘Neuropsychologie is de psychologie die zich bezighoudt met de functies van het brein en de relatie daarvan met gedrag,’ laat Wikipedia ons weten (Jimmy Wales, waar zou de wereld zonder jou zijn geweest?). Matser stond ruim twee jaar geleden volop in de belangstelling omdat bekend was geworden dat de neuropsycholoog de hersenen van spelers van Chelsea onderzocht. Hij wilde bepaalde hersenfunctionaliteiten linken aan voetbalkwaliteiten.

‘Het gaat dan niet om ziekteleer, maar om het analyseren van het functionele niveau en de persoonlijkheidsopbouw van een individuele speler. Aan de hand van deze gegevens kan een trainer opmaken hoe hij de spelers het beste kan begeleiden en onderwijzen. Ik heb de media-aandacht bewust afgehouden, maar op een gegeven moment ontkom je er niet aan,’ vertelt Matser in een interview met Voetbalzone. Read the rest of this entry »

Heb je dit weekend niet veel te doen en woon je in de buurt van Amsterdam, dan raad ik je aan: ga naar het IDFA. In het bijzonder naar de documentaire Man in Black van Martijn Blekendaal.

Ik ben gisteren geweest. Ik zag een prachtig portret van drie scheidsrechters in het amateurvoetbal. De camera volgt Jan-Willem, een wat zielige leidsman in de vierde klasse, die al eens knock-out is geslagen door een speler en die al eens een mentale inzinking heeft gehad tijdens een wedstrijd.

Ook volgen we Badr, een van de eerste mannen van Marokkaanse afkomst bij het Nederlandse corps mariniers. Hij fluit in de absolute top van het amateurvoetbal en strooit kwistig met kaarten. Zijn auto is na een wedstrijd al eens bewerkt met een moersleutel. En tijdens het filmen komt er tijdens een wedstrijd van hem een toeschouwer het veld op met een mes na een rode kaart. Read the rest of this entry »

Eigenlijk wilde ik het op deze plek gaan hebben over het EK. De loting is volgende week. Wat wordt de ‘Poule of Death’ (Spanje, Duitsland, Portugal, Frankrijk)? Komt er een ‘Poule of Debt’ (Spanje, Italië, Griekenland en Ierland)? Dit soort grappige, doch interessante vraagstukken zouden centraal staan. Maar, achterhaald door de actualiteit is er op dit moment maar één onderwerp waar een zichzelf respecterende voetbalsite over kan schrijven: Sepp Blatter (of was het toch Johan en Louis, Clarence?). Read the rest of this entry »

Hoe wordt je de meest gehate voetballer van de wereld. Nou zo dus. Gefeliciteerd Abel Aguilar, je wordt nu zonder twijfel de minst sympathieke voetballer gevonden over de hele wereld en hebt je vakantiebestemmingen voor de komende tijd bij deze beperkt tot Madrid. Best een leuke stad hoor, lul.

Onze lezers kunnen vaak maar nauwelijks geloven dat 11apen geheel draait op vrijwilligers. Hans, Clarence, Sjaap en ik hebben allemaal een fulltime baan naast onze bezigheden voor 11apen. Dat is niet altijd makkelijk te combineren, maar we doen het met liefde en onze lezers waarderen het.

Natuurlijk, soms moeten we andere media als bron gebruiken, zoals gisteren, in het stuk over vreemdgaande voetballers, waar ik Fabulous Football Magazine voor geraadpleegd heb. Maar in zo’n geval zetten we er altijd keurig de bron bij en geven we een eigen draai aan zo’n bericht.

Bij het AD hebben ze hier andere opvattingen over. Deze professionele organisatie, waar meer dan 500 mensen werken, neemt schaamteloos berichten over van liefdevolle blogjes als het onze. Zo konden we gistermiddag, een paar uur na verschijning van mijn bericht, op AD.nl het bericht ‘Alle voetballers gaan vreemd’ lezen. Hiervoor heeft de redactie van het AD niet eens de moeite genomen de FFM even te bekijken. Mijn stuk en de ‘editorial’ op de site van FFM volstonden om het artikel te publiceren.

De schaamteloosheid van dit plagiaat is stuitend. Wie twijfelt, leg de stukken naast elkaar en trek je conclusies. Hele alinea’s zijn woordelijk gekopieerd. Daar waar ik de anonieme voetbalvrouw en Tatum Dagelet parafraseer, heeft het AD dit letterlijk overgenomen. En zo gauw dit niet gebeurd is, staan er direct fouten in. Zo voetbalt Daniel de Ridder weer bij Wigan en heeft Tatum Dagelet het hele artikel in de FFM geschreven, terwijl zij alleen maar geciteerd werd uit een interview in de Grazia.

Doordat het AD samenwerkt met de Belgische kranten Het Laatste Nieuws, De Morgen en Het Nieuwsblad, is ook daar mijn stukje te lezen. Ook daar zonder bronvermelding uiteraard.

Leyla Naciri Sinouh is de oprichter en hoofdredactrice van Fabulous Football Magazine, de glossy door, voor en over voetbalvrouwen. De vrouw van PSV-doelman Khalid Sinouh zag hiervoor een gat in de markt en is er zelf ingesprongen. Het leek mij aanvankelijk een slecht businessplan. Er zijn een paar honderd voetballers in Nederland en die hebben niet eens allemaal een vrouw. Inmiddels weet ik beter: FFM is een geniaal concept.

Over elk onderwerp is wel een spelersvrouw te vinden die er verstand van heeft. Daardoor is FFM een afwisselend en inhoudelijk sterk blad. Zo verzorgt Winonah de Jong (van Nigel) de WAG’s-Wannahaves-rubriek en neemt Thoke Delorge (van Laurent) de beautyproducten voor haar rekening. Kate Didulica (van Joey) heeft een column waarin ze zich verwondert over Nederland en in elk nummer staat een reportage over een stad, gemaakt door een aldaar woonachtige spelersvrouw.

In het tweede nummer ook opmerkelijk nieuws over Isabella Lodewijk. Zij onthult dat haar man Danny Holla, bij FC Groningen momenteel bankzitter, in bed ‘een ware basisspeler’ is. Hij moet zijn energie toch ergens kwijt en daarom doen ze het drie à vier keer per week en op vakanties nog vaker. Een scoop die ik graag zelf had gehad. Read the rest of this entry »

Dat zul je altijd zien: Na weken van research is het stuk over Thijs Zonneveld klaar. Doordacht en scherp wordt zijn voetbalvisie onderuitgehaald, maar uitgerekend op de dag van publicatie komt meneer Zonneveld met een alleraardigst stukje in De Pers. Niet verwonderlijk dat mijn mailbox volstroomde met mails van verontwaardigde lezers die zich op zich wel herkenden in mijn visie op die vermaledijde berg, maar toch echt meenden dat hij aardige stukjes over voetbal schreef.

Op zo’n moment ben ik niet te beroerd om dit toe te geven. Ik ben nog altijd van mening dat voetbal geen jurysport is en je het evenmin met je handen doet, maar dat trainers eens op moeten houden met scheidsrechters de schuld van ieder verlies te geven, daarin ben ik het roerend met Zonneveld eens. Hij geeft een degelijke wetenschappelijke onderbouwing waarom bijvoorbeeld buitenspelsituaties niet goed beoordeeld kunnen worden. In de tijd dat een grensrechter van de bal naar de aangespeelde speler moet schakelen, kan de speler alweer 71 centimeter verder zijn, en de bal uiteraard een veelvoud daarvan. Zolang er geen technische hulpmiddelen zijn, valt de grensrechter niets kwalijk te nemen. Puntje voor Thijs, maar we houden hem in de gaten.