De eerste slag om de beste spits van het WK is afgerond. Het is Andriy Shevchenko, de oude rot van Oekraïne. Niet Ronaldo, geen Benzema, zeker geen Van Persie, wellicht Gomez. Nee Shevchenko, de ongekroonde koning van Kiev, laat zien waarom er nog rekening met hem moet worden gehouden. En passant trekt het hele land een lange neus naar voetbalminnend Europa dat de Oekraïne al maanden geleden had afschreven. Daarom deze ode aan Andriy, ooit de beste spits van Europa, nu de beste van Kiev.

Iedereen ouder dan, pak ‘m beet, acht jaar, heeft Nigel de Jongs ‘moment of fame’ vast nog wel op het netvlies staan. De bikkelharde verdedigende middenvelder, die zijn voet rucksichloss in de borstkas van Xabi Alonso plant. Schande sprak met ervan. Voetbalonterend en blablabla. Ik ben blij dat hij er dit EK weer bij is. Het mag wel een tikkeltje minder hard, maar de meeste spelers zullen hun fysieke welzijn wel in het achterhoofd hebben wanneer Nigel op ze af komt stormen.

Daarbij hebben wij iets gemeen. Nigel heeft het ook niet zo op kinderen. Ik denk dat dit jochie van, pak ‘m beet, acht jaar blij is dat het bij een lichte overtreding blijft. Of hij heeft onder een steen geleefd, want ik zou wel uitkijken om zo langs onze spijkerharde trots te lopen.

Tja, het gaat weer niet het jaar van Engeland worden. Treurig, maar met al zijn blessures is het team van Roy Hodgson zo goed als kansloos. Het land waar voetbal lang geleden geboren is, is qua nationaal team al jaren uitgeteld. Telkens gaat het fout op het eindtoernooi. Regelmatig zelfs daarvoor nog.

Zo wist Steve McLaren de Three Lions in 2008 niet eens naar het EK te loodsen. Hetzelfde overkwam Graham Taylor tijdens de kwalificatiereeks voor Amerika in 1994. De bondscoach was zo overtuigd dat Engeland zich zou kwalificeren dat hij het toestond om een camerateam te laten meelopen tijdens de kwalificatiewedstrijden. Uiteindelijk werden ze uitgeschakeld in een groep met Noorwegen en Nederland.

De documentairemakers mochten alles filmen en gebruiken. Ze kregen een carte blanche die nu ondenkbaar zou zijn. In de spelersbus, de kleedkamer, bij de dugout, op het trainingsveld, in het stadion zijn ze de fly-on-the-wall. Alles wat Graham zegt, schreeuwt en voelt wordt vastgelegd. Het leverde prachtige beelden (inclusief de elleboogstoot van Wouters tegen Gascoigne en de duidelijke rode kaart van Koeman in de thuiswedstrijd tegen Engeland) en de cultdocumentaire The Impossible Job op. (Niet An Impossible Job, zoals Youtube je wil doen geloven. Blijf kritisch, lezertjes). Een juweeltje, kijk vooral het laatste deel met de uitwedstrijd tegen Nederland.

Read the rest of this entry »

Over zo’n anderhalve maand begint het EK. Oranje heeft tot nog toe weinig te klagen. Waar bij andere landen langzamerhand duidelijk wordt wie Polen en Oekraine wel halen en wie niet – Engeland zonder Wilshire, Zweden zonder Majstorovic – gaat het bij Oranje van een leien dakje. Geen grote blessures, Affelay komt terug en ook Pieters lijkt het te halen. Op Sneijder na doet elke international het goed bij zijn club. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ben positief. Read the rest of this entry »

“Heb jij Erik van Breukelen dubbel? Ik heb Ihor Bilanov.”

“Ja, die heb ik zelf ook al twaalf keer. Ik moet Van Breukelen ook nog.”

“Peter heeft hem al wel. Ik kocht gister vijf pakjes en hij maar twee. Toch zat Van Breukelen wel bij hem in het pakje.”

Heel wat jochies zullen de komende maanden eenzelfde soort gesprek hebben, maar dan met Stekelenburg en een of andere inwisselbare speler van een even inwisselbaar ander land. Panini begint vrijdag met de verkoop van voetbalplaatjes. Heel goed, want daar leren ze nog eens wat van.

Mijn plakbare beproeving begon in de lente van ’88 wat betreft ronselen in voetbalplaatjes met vriendjes en buurjongetjes. En maar bakken met (voorgeschoten) zakgeld naar de lokale kiosk slepen om die verdomde linkerhelft van het Italiaanse team voor de achtste keer tegen te komen.

Read the rest of this entry »

Tijdens het EK in ‘88 was ik net zeven jaar. Het volksfeest dat losbarstte staat mij nog fris in het geheugen; auto’s, die niet meer door de hoofdstraat konden, omdat het zwart van de mensen stond. De automobilist die het toch waagde, viel ten prooi aan de bijkans Dionysische uitzinnigheid van de menigte. Dagenlang was iedereen vol van Nederland en de saamhorigheid, hoe irreëel soms ook, kon niet kapot.

Ondanks dat ik toen al met volle teugen genoot, heb ik met name de afgelopen twaalf jaar gehoopt op nog een zege van Oranje op een eindtoernooi. Ik ben van mening dat collectieve waanzin het beste voor jezelf werkt als je nog wat jonger bent. Je kunt je onbezonnen vol laten lopen, vrienden maken met iedereen die je op straat tegenkomt en, ach, je fysiek kan het allemaal nog wel aardig hebben om tot diep in de ochtend je glorieuze dronkemanstocht voort te zetten.

Read the rest of this entry »

Alle 11apen-lezers een fantastisch 2012! Dat om te beginnen. Kerst en Nieuwjaar zijn mooie feestdagen, enig nadeel is dat er geen voetbal op tv is (op de Premier League na). Uit pure armoede zenden voetbalkanalen Eredivisie Live en Sport1 daarom deze dagen voetbaldocumentaires uit. Maar, toegegeven, deze vaak prachtige tijdsdocumenten zie ik vaak liever dan pak ‘m beet Everton – WBA (hoe saai kan voetbal zijn?).

Op zo’n lusteloze dag als 1 januari zag ik al een documentaire over de New York Cosmos (aanrader) en Blue Moon Rising over ManCity (zeker een aanrader).

Op dit moment zendt Sport1 de docu The Two Excobars uit. In deze film wordt een link gelegd tussen Pablo Escobar, de grootste drugsbaron die Colombia ooit kende, en Andres Escobar, de Colombiaanse voetballer die na een eigen goal op het WK van 1994 werd neergeschoten. Maar wat heeft het een met het ander te maken? Het drugsgeld stuwde Colombia begin jaren 90 voort in de voetbalwereld. Drugs maakte het voetbal groot, voetbal waste het drugsgeld wit, een prima wisselwerking.

The Two Escobars toont de verbanden tussen het edele voetbalspel en de drugshandel. Wat blijkt, drugs hebben ook een positieve kant.

Gisteren in het nieuws: Bjorn Kuipers wordt een van de twaalf scheidsrechters op het EK van 2012. Elk land mag ten hoogste een scheidsrechter afvaardigen voor het prestieuze eindtoernooi. Op het EK van 2008 was het Pieter Vink die de naam van de Nederlandse arbitrage hoog mocht houden. En voor volgend jaar heeft Kuipers dus deze krent uit de pap gevist, ten koste van Blom.

Kuipers is zelf erg blij met zijn aanstelling. Wat Dick Advocaat ervan vindt is nog niet bekend. Gelukkig voor het Nederlands elftal heeft Kuipers liever dat Nederlands Europees kampioen wordt dan dat hij de finale mag fluiten. Nog gelukkiger voor de schoppertjes in de gelederen van onze Oranje trots mag Kuipers natuurlijk geen wedstrijden van thuisland fluiten, want laten we eens kijken hoe Kuipers het dit jaar tot nu toe in de Eredivisie doet.

Read the rest of this entry »

Bron: whoateallthepies.tv

Wayne Rooney heeft zich de woede van een natie op de hals gehaald. Hij kon het weer niet laten. Het Engelse straatvechtertje kreeg rood voor natrappen tijdens de EK-kwalificatie wedstrijd tegen Oekraïne en wordt waarschijnlijk voor een aantal wedstrijden geschorst. Sterker nog, de kans is groot dat Rooney niet op het EK 2012 te zien zal zijn, aangezien hij de groepsfase niet mee zal kunnen doen. De vraag is maar of Fabio Capello hem überhaupt mee gaat nemen, aangezien de Engelse bondscoach al heeft aangegeven met een andere spits te gaan spelen. Read the rest of this entry »

Doordat gisteren voor veel landen nog een spannende avond was, is het nieuws over de EK-bal er een beetje doorheen geglipt. De bal waarmee gespeeld gaat worden is volgens fabrikant Adidas nog grilliger dan de Jabulani. Hiermee hoopt Adidas dat er meer doelpunten worden gemaakt.

Eigenlijk is het van de zitten dat een fabrikant, waarschijnlijk in opdracht van de organisatie, elke vorm van kritiek naast zich neerlegt en zelfs de belangrijkste kritiekpunten van spelers aandikt. Toch vind ik het wel mooi dat er weer een zwabberbal gebruikt gaat worden. Het geeft de underdogs toch een extra voordeeltje wanneer de ballen letterlijk wat raar kunnen vallen. Een schot uit de tweede lijn kan verrassend de hoek induiken. Het zal het EK hopelijk inderdaad wat spannender en spectaculairder maken. Alleen maar rondpassen zal de voordelen, die deze bal heeft in ieder geval niet gaan uitbuiten.

En nu maar hopen dat Sneijder en Stekelenburg niet onverhoopt ontbreken tijdens de zomer van 2012.