Wie weet wordt PSV volgend jaar weer kampioen. Het schijnt namelijk dat de Eindhovenaren doelman Heurelho Gomes willen terugkopen van Tottenham Hotspur – die club wil van de Braziliaan af na een teleurstellend seizoen. Het terughalen lijkt mij een buitengewoon slimme zet van de club uit Brabant. Want een goede keeper is  de basis voor nagenoeg elke landstitel. De invloed van een sluitpost is structureel onderschat. Toch wordt bijna elk jaar de club met de beste doelman kampioen. Read the rest of this entry »

Zo zien wij Duitsers natuurlijk het liefst: huilend en diep teleurgesteld op een voetbalveld. Ik ben op het moment in Oostenrijk – godzijdank niet om voetbal te verslaan –, en daar delen zij deze typisch Nederlandse voorliefde, zo blijkt. Andere opvallende overeenkomst: het lukte de Oostenrijkers even vaak als Nederlanders om West-Duitsland pijn te doen – leve de val van het ijzeren gordijn, maar god, wat ik mis dat voorvoegsel West toch hevig! Goed, de halve finale van het EK‘88 was een heldhaftig moment om toe te slaan, en wij hadden de grote San Marco om het vonnis te voltrekken, maar het gewicht dat Oostenrijkers aan hun enige voetbaloverwinning op Duitsland toekennen, de overwinning op het WK 1978 in Argentinië, is minstens zo groot als onze vreugde over de Europese titel tien jaar later. Begin in Oostenrijk over voetbal, en je hebt het binnen vijf minuten over het Wunder von Cordóba, ook wel liefkozend kortweg Cordóba genoemd. Read the rest of this entry »

We gaan het halen, zo veel is zeker. Rederij P. Kooij kan zijn bootje alvast klaar zetten. Als opwarmertje heeft 11apen een Gouwe Ouwe in de aanbieding. Met een fantastische quote van De Generaal.
‘Meneer Michels…..meneer Michels, hoe is het…..hoe is het?’
‘Ja, lekker rustig, lekker rustig.’

Het WK is precies een week aan de gang en laten we eerlijk zijn: tot nu toe is het ruk. Slecht voetbal, weinig doelpunten, laag tempo en irritante toeters waar je he-le-maal gestoord van raakt. Het niveau van de 32 landen is zo belabberd dat de media zich voor het gemak maar richten op allerlei randzaken. Olifanten op de weg, de maniertjes van El Diego, het haar van Elia, lekker wijven in een oranje jurkje, de Zuid-Afrikaanse beveiliging die bijna net zo slecht is als de keeper van Engeland en de streken van Robinho, het Braziliaanse wonderkind dat zich tijdens de training vooral bezig houdt met het bedenken van leuke dansjes tijdens het vieren van een doelpunt. Niet dat-ie ooit scoort, maar je weet het maar nooit. En zo staan de kranten en de websites vol met interessante weetjes die geen bal te maken hebben met wat er binnen de lijnen gebeurt.

Mijn favoriete non-nieuws van de afgelopen dagen ging over Robbie Earle, oud-spits van onder meer Wimbledon, die tegenwoordig voetbalwedstrijden analyseert. Kort samengevat: Earle kreeg van ITV, de zender waar hij voor werkt, een aantal WK-kaarten om diverse wedstrijden bij te wonen. Maar de Jamaicaan besloot de tickets te verpatsen en zo onder meer ‘onze’ Bavaria Girls toegang te verlenen tot een aantal stadions. De Britse kwaliteitskranten ontdekten de actie van Earle, die op zijn beurt weer glashard ontkende, maar het leed was al geschied. ITV heeft hem op staande voet ontslagen. Blijkbaar is het not done om kaartjes te verkopen aan jonge, Nederlandse meisjes. Maar Robbie heeft het eigenlijk wel goed bekeken. Lekker wat geld verdiend en voor hem geen snikhete stadions, vuvuzela-terreur en saai, laf voetbal meer. Nu kan-ie thuis op de bank een filmje opzetten, lekker ontspannen en pas bij de halve finales (let op mijn woorden: Engeland – Brazilië en Spanje – Duitsland) inschakelen. Wat blijft hem een hoop ellende bespaard. De ontslagen analyticus had het eigenlijk wel goed gezien.

De WK-gekte begint langzaam op gang te komen. De grootste futiliteiten worden uitgemeten alsof het wereldnieuws is. Zo moest er in de Spaanse selectie geloot worden om de overgebleven rugnummers. Onbelangrijk, denkt de oppervlakkige voetballiefhebber. Maar Apie Baantjer weet met al zijn ervaring beter. In 1974 was er gedonder om de rugnummers bij Oranje. In de discipline van Michels werden de rugnummers alfabetisch toegewezen, en verder geen gezeur. Johan Cruijff zou nummer 1 krijgen, maar hij stond boven de wet en dus kreeg hij ‘zijn’ nummer 14. Daardoor kreeg spits Ruud Geels kreeg rugnummer 1, sinds jaar en dag het nummer van de keeper. Koren op de molen van zijn kwelgeesten Krol en Suurbier. Die laatste hing graag zijn geslachtsdeel in de soep van Geels, maar ook met het gekke rugnummer wist hij raad. De vijfvoudig topscorer van de Eredivisie was dat toernooi door alle pesterijen geen schim van zichzelf. Hij was bijna blij dat hij niet in actie kwam en de hele wereld zijn nummer zou zien. Zo blijkt maar weer: Futiliteiten bestaan niet op een WK. Als de inzet zo hoog is, kan ieder detail doorslaggevend zijn.

Elke twee jaar vindt er niet alleen op het veld een strijd plaats. Ook in de reclameblokken proberen de Nikes, Adidasen en Pumas van deze wereld elkaar de loef af te steken. Nike lanceerde vandaag zijn nieuwe commercial. En, hoewel 11apen een geheel onafhankelijke website is, moet De Wijze Aap kwijt dat hij onder de indruk is van het filmpje. Maar goed, om de Reclame Code Commissie niet op rare gedachtes te brengen, hier de WK-commercials van Nike, Adidas en Puma. Welke vind jij de beste?

Read the rest of this entry »

De wereldvoetbalbond FIFA heeft groot alarm geslagen nu ontdekt is dat spelers een oneerlijk voordeel kunnen krijgen via diverse Afrikaanse middeltjes die op de internationale dopinglijst niet voorkomen maar wel zonder recept af te halen zijn bij de betere inheemse bosjesman.

Het is te hopen dat de FIFA hiermee niet de aftrap heeft gegeven voor een wereldkampioenschap vol paniekvoetbal. De onvermijdelijke zegetocht van de Spanjaarden deze zomer toewijzen aan stimulerende kruidenthee of behekst neushoornurine-extract van Afrikaanse makelij, nu het WK zich toevallig voor het eerst afspeelt op het Afrikaanse continent – dat is net zoiets als suggereren dat Frankrijk Euro2000 won doordat die maffe doelman Fabian Barthez op houten voetbalschoenen al molenwiekend de ene na de andere bal uit zijn doel ranselde, nadat hij maandenlang op een dieet van Vlaamse frites en Hollandse nieuwe had geleefd. Read the rest of this entry »

De Wijze Aap is de lulligste niet. Ook andere voetbalwebsitejes geven we de kans op die welbekende 15 minutes of fame. Vandaag stond er een mooi verhaal op goal.com. Naar aanleiding van Terry-gate haalden ze een affaire binnen Team USA uit de oude doos.  De hoofdpersonen: Eric Wynalda en John Harkes. Lees en geniet.

Dit is ‘m dan. Het logo van het EK 2012. Twee bloemen, een met de kleuren van Polen en de ander van Oekraïne, met in het midden een bloeiende bal. Vrolijk, maar het eerste waar ik aan denk als ik Polen hoor zijn niet een drie bloemen. De landen bestaan vooral uit grijze gebouwen die naast fabrieken staan met heel hoge pijpen die heel veel rook uitspuiten. Maar het moest vrolijk, dus, hoewel er geen bloemen in Polen en Oekraïne groeien, moesten er bloemen in het logo. Deze vrolijkheid is een logo-probleem van de afgelopen jaren. Die warmbloedige Portugezen moesten in 2004 zonodig een warm gevoel met hun logo meegeven. Ze kwamen met een hartje. Een EK met een hartje. Twee jaar later kwam Duitsland met een logo met drie lachende gezichtjes. Hou toch op. Achttien jaar eerder kwamen onze Oosterburen met een écht logo. Mijn favoriet logo is dat van het EK 88 (hoe kan het ook anders). Een Duitse vlag met daarbij geschreven UEFA 88. De ware aard van Duitsland in een logo gevat. Prachtig. Het EK 2000 in Nederland en België bracht ook een prima logo. Twee vlaggen in een voetballer, we weten allemaal direct waar het om gaat. Duidelijk. Over vier jaar gewoon een Braziliaanse vlag, een voetbal en hooguit een sambaballetje. Dat is duidelijk. En dus mooi.

Wekenlang hebben we ons druk lopen maken over de handsbal van Henry waardoor de Fransen zich plaatsten voor het WK. Hierdoor zou niet Nederland, maar Frankrijk het achtste groepshoofd worden. Nu heeft de FIFA alles nog eens even nagerekend en opeens zijn we wel groepshoofd. Hoe het kan dat niet de ploeg die in 2006 nog in de finale stond, maar de ploeg die in 2002 niet eens meedeed groepshoofd wordt, is inmiddels duidelijk geworden. De groepshoofden zijn deze keer bepaald op basis van de FIFA-ranglijst, maar dan wel die van oktober. Portugal en Frankrijk staan inmiddels vijfde en zevende, maar dat komt door hun winst in de play-offs. Zij moeten dus gewoon in pot 2. Kwatongen beweren dat voor deze opzet is gekozen om Frankrijk te dwarsbomen nadat het land zich met vals spel plaatste voor het WK. Laten we er verder niet over zeuren en er ons voordeel mee doen, voordat de FIFA zich bedenkt. Vrijdag kan er zomaar een poule uitrollen met Zwitserland, Chili en Noord-Korea. Op naar de wereldtitel!