‘De voetbalwereld heeft voor Hilde en Martiene Bruggink geen geheimen meer.’ Boud statement, vind ik van PSV Inside. Ook het vierde kopje thee in het Philips stadion was ondertussen soldaat, in Eindhoven was geen stroopwafel meer te bekennen en de wedstrijd tegen Rangers liep tegen het einde. Over de schouder van collega Charles Bromet las ik dat hij de wedstrijd ‘een inkijkje in de voetbalhel’ noemde in zijn stukje voor de Volkskrant . Hoezo? Eigen schuld. Had Charles zich maar moeten verdiepen in de levensloop van de gezusters Bruggink, die dus via de contacten van broer Arnold stage hadden kunnen lopen bij Langs de lijn, en vervolgens een baan wisten te bemachtigen, zo las ik nu, bij televisieproducten Eyeworks. Journalisten in hart en nieren, die Hilde en Martiene, maar bij voorkeur zonder te hoeven interviewen. Read the rest of this entry »

Sommige voetbalwedstrijden zijn zo saai dat je zelfs als sportjournalist in het stadion graag wat anders doet dan kijken naar het veld. Bij PSV zijn ze zelfs zo gewend aan deze neiging, dat daar voorafgaand aan de wedstrijd het tijdschrift PSV Inside voor je klaar ligt. Ideaal. Nog eens wat anders dan bij Willem II, bijvoorbeeld, waar ik nooit enig leesvoer aangeboden heb gekregen, al is het vertoonde voetbal ook daar bepaald niet altijd fascinerend, zelfs niet tegen Ajax. Read the rest of this entry »

De 3FM-actie Serious Request huist dit jaar in Eindhoven. Reden voor PSV om zich van zijn beste kant te laten zien. Geen moeite is club en spelers te veel om geld in te zamelen voor het Rode Kruis. Je zou zeggen dat 3FM heel blij is met zoveel betrokkenheid. Niets blijkt echter minder waar. Nadat Dennis Weening uitgebreid vertelde hoezeer de geschonken kicksen van Otman Bakkal ‘meurden’ verzekerde Sophie Hilbrand ons nog eens: ‘Jezus, holy fuck. Dat is geen geintje!’ Hier kon men bij PSV nog wel om lachen, maar een vervelend incident deed zich voor in de spelerstunnel. Presentatrice Nicolette Kluijver, die vooraf even meldde dat ze ‘helemaal niks met voetbal had’ zag het portret van Jerry de Jong. Na een kinderachtig giechelen citeerde ze vol cynisme Tyra Banks: ‘This is your best picture. You’re still in the running to become America’s next top model’. Anders gezegd: Nicolette vond de vader van Nigel bijzonder lelijk. Nogal aanmatigend natuurlijk voor een vrouw die verantwoordelijk is voor de slechtst verkochte Playboy uit de geschiedenis, maar bovenal weinig chique richting het gulle PSV. Jerry de Jong was niet bereikbaar voor commentaar.

PSV, de provincieclub waar altijd alles gemoedelijk gaat. Een probleem wordt in het Zuiden onder het genot van een glas bier en wat lekkere blokjes kaas opgelost. Met een handdruk gaan de kemphanen uit elkaar. Zo gaat dat al eeuwen daar. Prima geregeld. Maar zelfs in Eindhoven veranderen de tijden. Kritiek op PSV wordt nicht meht toleriert! Iedereen moet in de pas lopen. Zo niet, dan trek je je portemennee maar. Huub Stevens hád kritiek op de Eindhovense club. Niet netjes, maar ook het eind van de wereld niet. Maar wat doet de leiding van PSV? Stevens een boete van 2 ton  opleggen. Wat triest zeg! Kritiek wordt de mond gesnoerd met dikke boetes. Zelfs in Eindhoven begint het moderne leven door te dringen.

Zo gaat dat dus. Hypocriet is nog te mild uitgedrukt. Je voetbalt 10 jaar bij PSV, waarbij het merendeel van het publiek je keer op keer vervloekt om de klunzige acties die je maakt. Als je in die periode drie ballen goed hebt geraakt, is het veel. Het bestuur en de supporters zijn dan ook blij als je na al die jaren op de bank eindelijk opgerot bent. Een illusie armer vertrek je naar Roda JC. De eerste uitwedstrijd tegen PSV wordt je op grootse wijze bedankt voor je diensten. Veel gekker moet het toch niet worden.

Zondag de eerste krakert van het seizoen 09/10. PSV-Ajax in het Philips Stadion. Wordt het een herhaling van vorig seizoen? 11apen houdt zich als onafhankelijk voetbalmedium op de vlakte.

PSV heeft zich geroerd op de transfermarkt. Na André Ooijer en Orlando Engelaar wordt de Bulgaar Stanislav Manolev aan de Eindhovense selectie toegevoegd. Ehm, wie? Fredje Rutten geef ons eens wat duidelijkheid! ”Een veelzijdige speler met een mooie leeftijd. Het is een bereidwillige jongen met een goed karakter. Hij heeft bepaalde kwaliteiten die goed bij ons team zullen passen. Zowel defensief als offensief.’ Maar, Fredje jongen, hier word ik toch niet wijzer van? Wat zijn dit voor algemeenheden?
Een veelzijdige jongen met een mooie leeftijd – Fijn dat het in ieder geval geen eenzijdige speler is geworden met een slechte leeftijd. Read the rest of this entry »

Gaat PSV dezelfde kant op als Feyenoord? Uiteraard is dit niet te hopen, maar het aankoopbeleid laat andere dingen zien. Met oude rotten het kampioenschap binnen halen, persoonlijk geloof ik er niet meer in. Er is de laatste jaren één goed voorbeeld geweest, en dat is Philip Cocu. Daarna kwam Ajax met Jaap Stam en Edgar Davids, Feyenoord met Roy Makaay, Kevin Hofland, Gio, enz. en nu gaat PSV het welbekende Cocu-effect proberen te kopiëren. André Ooijer gaat afbouwen in de Lichtstad, Vennegoor of Hesselink staat op het punt te tekenen in Eindhoven en de beleidsmakers lonken naar de gunsten van Boudewijn Zenden en Mark van Bommel. De afstraffing die Feyenoord de afgelopen twee jaar heeft moeten ondergaan is voor Jan Reker c.s. niet duidelijk genoeg geweest. Ook in Eindhoven moet de jeugd plaatsmaken voor afbouwende spelers, dit terwijl PSV de afgelopen jaren juist ver is gekomen (en veel geld heeft verdiend) met jonge, onbekende talenten. Paniekvoetbal na een verloren seizoen. Helaas is dat soort voetbal niet altijd het mooist, en zeker niet het meest effectief.

André Ooijer komt terug naar PSV. Fijne geste van de Blackburn-verdediger. Ooijer gunt het Nederland om nog een jaar of twee van hem te mogen genieten. Afbouwen, noemt men dat. De schat. Hij zal de huidige PSV-verdedigers eens laten zien wat écht verdedigen is. Mouwen opstropen en niet van het veld af voordat je zwart ziet van de modder. Toch vind ik het geen onverdeeld perfect idee van Ooijer. En wel om twee redenen. Ten eerste zijn het de laatste jaren vooral de terugkerende middenvelders die een team hebben kunnen helpen. Daarbij moet uiteraard het Cocu-effect genoemd worden, evenals de terugkeer van Giovanni van Bronckhorst. De laatste verdediger die het Nederlandse voetbal uit de slop wilde halen was Jaap Stam. Jammer, maar hoon was zijn deel. Een Ooijer-effect lijkt dan ook uitgesloten. Een tweede reden om de terugkeer van Ooijer vooral niet te overschatten is omdat hij op dit moment bij Blackburn Rovers speelt. Zelf vindt hij het heel erg stoer, maar in het internationale voetbal stelt de club uit Noord-Engeland geen ene moer voor. Cocu kwam van Barça, Stam van AC Milan. Ik hoop dat het allemaal lukt met Ooijer, maar heel eerlijk gezegd heb ik er een hard hoofd in.

De nieuwe Pelé. Zo werd hij al op zijn vijftiende genoemd. De Ghanees Nii Odartey Lamptey kreeg deze titel na het WK onder 17 jaar in 1991. Lamptey werd zelfs uitgeroepen tot beste speler. Dit was het toernooi dat de rest van het Lampteys leven zou veranderen. Als hij achteraf zou mogen kiezen, weet ik zeker dat hij ervoor gekozen zou hebben om het WK onder 17 liever niet had gespeeld. Aad de Mos haalde hem naar Anderlecht. Nii Lamptey werd de nieuwe Pelé genoemd, maar voelde zich niet zo. De druk die op zijn kleine schouders rustte, werd hem te veel. Zijn hele carrière heeft hij tegen een verwachtingspatroon aangevoetbald. Na drie jaar in Brussel te hebben gebivakkeerd, vertrok Lamptey naar PSV. Ook daar ging het niet zoals de club, de supporters, maar vooral Lamptey zelf wilde. Read the rest of this entry »