De geruchten dat Ruud Krol Zuid-Afrika´s nieuwe bondscoach wordt, nemen steeds hardnekkiger vormen aan. Het is daarom goed om te horen dat het spreken van de Engelse taal Krol buitengewoon fijn afgaat. Want communicatie is belangrijk in het voetbal, benadrukt hij keer op keer in het interview dat hij in april 2009 gaf aan de Zuid-Afrikaanse krant The Times.
In volstrekt accentloos Engels (als je niet beter wist zou je denken dat we hier te maken hebben met een trainer uit Oxford) legt hij uit wat er scheelt aan het Zuid-Afrikaanse voetbal.
Ruud voelt zich zodanig als een vis in het Engelse taalwater dat hij moeiteloos de meest complexe Nederlandse uitdrukkingen vertaalt tot Engels taalpareltjes: “If this, if that… I always say: if my sister had a dick , she would be my brother. But she hasn´t a dick so she is just my sister. You understand?” Was getekend, Ruud Krol.
‘Door de winst van FC Twente en Heerenveen is PSV zeker van de Europa League,’ was deze week te lezen in de krant. De Europa League. Tja, dat is dan het einde van de UEFA Cup. De Europa League. ‘Sorry, jongens, jullie hebben net niet de Champions League gehaald, maar, kop op, de Europa League is ook niet mis.’ De Europa League. Een product van snelle marketingmannetjes die de boel wilden ‘oppimpen’. De Europa League. De teams worden er niet beter op. De Europa League. Geen historie, klinkt gewoon lekker. De Europa League. Nooit meer Theo Maassen. Dat is nog het ergste.
Die Pepe, wie had dat nu gedacht. Als een volleerd freefight-kampioen trapt hij zijn op de grond liggende tegenstander Gasguero meedogenloos eens flink tegen zijn rug. ‘Ik verloor de controle voor een paar minuten, dat soort dingen doe ik normaal niet,’ verklaart de Portugese verdediger. Nou, dat doe je dus wel, en hard ook.
Leo Beenhakker zei het gisteren in Studio Voetbal al: voetbal is emotie. De grijze oefenmeester doelde met die opmerking op de verschrikkelijke overtreding die Mark van Bommel op Messi maakte in de CL-wedstrijd van Barca tegen Bayern. ‘Dit is een winnaar,’ zei Don Leo. Op dat moment stond Bayern München met 4-0 achter. Winnaars delen in mijn ogen geen keiharde bodychecks uit op het hoofd van de beste speler ter wereld, zeker niet als ze met 4-0 achter staan. De opmerking van Hugo Borst daarna was een terechte: wil Nederland met zo’n ultieme malloot naar Zuid-Afrika? De gemoedstoestand van Van Bommel kan ons zomaar het toernooi kosten. Hoe dan ook, hierboven een stukje Turks voetbal. Fenerbahce-Galatasaray, die mannen kunnen pas écht vechten. Vier rode kaarten, maar een tien voor entertainment.
‘Door de winst van FC Twente en Heerenveen is PSV zeker van de Europa League,’ was deze week te lezen in de krant. De Europa League. Tja, dat is dan het einde van de UEFA Cup. De Europa League. ‘Sorry, jongens, jullie hebben net niet de Champions League gehaald, maar, kop op, de Europa League is ook niet mis.’ De Europa League. Een product van snelle marketingmannetjes die de boel wilden ‘oppimpen’. De Europa League. De teams worden er niet beter op. De Europa League. Geen historie, klinkt gewoon lekker. De Europa League. Nooit meer Theo Maassen. Dat is nog het ergste.
Die Pepe, wie had dat nu gedacht. Als een volleerd freefight-kampioen trapt hij zijn op de grond liggende tegenstander Gasguero meedogenloos eens flink tegen zijn rug. ‘Ik verloor de controle voor een paar minuten, dat soort dingen doe ik normaal niet,’ verklaart de Portugese verdediger. Nou, dat doe je dus wel, en hard ook.
Leo Beenhakker zei het gisteren in Studio Voetbal al: voetbal is emotie. De grijze oefenmeester doelde met die opmerking op de verschrikkelijke overtreding die Mark van Bommel op Messi maakte in de CL-wedstrijd van Barca tegen Bayern. ‘Dit is een winnaar,’ zei Don Leo. Op dat moment stond Bayern München met 4-0 achter. Winnaars delen in mijn ogen geen keiharde bodychecks uit op het hoofd van de beste speler ter wereld, zeker niet als ze met 4-0 achter staan. De opmerking van Hugo Borst daarna was een terechte: wil Nederland met zo’n ultieme malloot naar Zuid-Afrika? De gemoedstoestand van Van Bommel kan ons zomaar het toernooi kosten. Hoe dan ook, hierboven een stukje Turks voetbal. Fenerbahce-Galatasaray, die mannen kunnen pas écht vechten. Vier rode kaarten, maar een tien voor entertainment.
Volg ons op Twitter!