Johan Cruijff heeft ooit gezegd: Je moet altijd zorgen dat je een doelpunt meer scoort als de tegenstander. Dit is natuurlijk waar, als je een wedstrijd wil winnen. Maar vaak genoeg zijn er in de voetballerij momenten dat je genoeg hebt aan een gelijkspel. Paraguay heeft dit goed door. Op de Copa America gingen ze na drie gelijke spelen, 0-0 tegen Ecuador, 2-2 tegen Brazilië en 3-3 tegen Venezuela, als derde in de groep door naar de kwartfinale. In de kwartfinale en de halve finale kwamen ze niet tot scoren, maar dat bleek geen probleem, omdat de tegenstander dat ook niet deed en Paraguay bedreven is in penaltyseries. Brazilië wist zelfs geen enkele strafschop te benutten. Kortom, na opnieuw twee 3’ tjes op het totoformulier stond Paraguay in de finale. Als het ze morgen lukt om Uruguay na opnieuw penalty’s te verslaan, winnen ze de Copa America zonder ook maar één duel gewonnen te hebben. Of ze daar trots op moeten zijn is de vraag, maar het zou een winnaar zijn het toernooi waardig.

Ik zat zaterdag de Tour de France te kijken. Ik vloog met een onuitstaanbaar slap ouwehoerende Herbert Dijkstra en Maarten Ducrot in een helikoptershot mee over de Franse Pyreneeën. Onder ons tekende zich een grijze strook asfalt af, dwars door de groene bossen. Het peloton denderde eroverheen.

Het leuke van helikoptershots vind ik dat je eindelijk kan lezen wat al die enthousiaste wielersupporters in de nacht voor de koers op het wegdek hebben gekalkt. Al zijn de meeste wielerliefhebbers niet echt bijster creatief. Het zijn veelal de namen van hun helden die zij op het beton schrijven.

Zaterdag bleek er één uitzondering. Ik vermoed een Spanjaard uit Barcelona. Die had kennelijk nog een rekening te vereffenen binnen het voetbal en moet hebben besloten de wielrensport te gebruiken als kruiwagen voor zijn wrok of jaloezie. Want daar stond het, op het donkere asfalt, in witte letters: ‘Zlatan = gay.’ Read the rest of this entry »

De rentree van ADO Den Haag in Europa betekent voor Europa ook een hernieuwde kennismaking met de Haagse hooligans. En deze tonen aan nog steeds tot de beste van Europa te horen. Bij rellen in Litouwen zijn 53 supporters gearresteerd, onder wie maar liefst 43 Polen, supporters van Legia uit het nabijgelegen Warschau. De supporters van Legia Warschau en ADO zijn namelijk ‘bevriend’. Deze opmerkelijke vriendschap begon 30 jaar geleden door een brief van een Pool aan Voetbal International, een geschiedenis die we hier even laten voor wat die is. Belangrijker is dat deze vriendschap nog altijd bestaat en de Hagenaars daar nu de vruchten van plukken. In een tijd waarin we allemaal de broekriem moeten aantrekken, is het natuurlijk ideaal als je als harde kern elders in Europa mensen hebt om rellen voor jou te schoppen. Dat scheelt een hoop reiskosten en bovendien kennen deze hooligans de lokale gebruiken, de goede locaties en de geschikte bushokjes. Als Legia een keer hier in de buurt moet spelen, kunnen de Polen thuisblijven en de ADO-supporters de honneurs waarnemen. Idealiter heeft iedere club een Europees netwerk op een paar strategische plekken in Europa. Zo helpen we elkaar en is het voortbestaan van een voetbaltraditie gegarandeerd.

Als Carlos Tévez geen profvoetballer was geworden, dan had hij, naar eigen zeggen ‘net zo goed dood, drugsverslaafd of een gevangene kunnen zijn.’ Nu geldt dat in theorie voor elke voetballer, maar aan het verweerde gezicht van de Argentijnse international kun je zien dat de kans op een dergelijk lot bij hem daadwerkelijk aanzienlijk moet zijn geweest. ‘Het is veel van mijn voormalige vrienden overkomen,’ zei Tévez bovendien.

Misschien dat de topvoetballer daarom wel welwillend staat tegenover de criminele medemens. ‘Niemand word geboren als dief,’ legde Tévez onlangs quasifilosofisch uit. ‘Het verschil tussen arm en rijk is bijzonder groot in mijn land en dat is de reden waarom veel jongeren in de criminaliteit belanden.’ Niet voor niets komt de spits uit hetzelfde land als Che Guevara.

Natuurlijk hebben de media het vooral gedaan – het favoriete slachtoffer van elke populist. Tévez hekelt de berichtgeving over arme wijken in de grote Argentijnse steden. ‘De meerderheid van de mensen daar gaat om zes uur aan het werk, daar lees je niets over. Men schrijft zonder te weten wat er daadwerkelijk gebeurt. Ze [de journalisten] zouden het er hooguit twee jaar volhouden. Wij zijn mentaal veel sterker dan iedereen die een opleiding heeft gevolgd, en ook als mens zijn wij beter.’ Ik vind twee jaar overigens best lang. Read the rest of this entry »

Toegegeven, het is wat makkelijk scoren, filmpjes van schreeuwende voetbalsupporters. Maar deze is wel erg treffend. Zie het als een follow-up op het emotionele epos van Bonobo-aap over de degradatie van zijn club River Plate. Bij het kijken van deze Youtube-clip is het mooi meegenomen wanneer je het Spaans machtig bent. Essentieel is het echter niet. Bijna 7 minuten lang kijk je, zonder iets te verstaan, recht in de ziel van de echte supporter en krijgen we te zien wat voetbal zo prachtig maakt. Want voetbal is emotie. Of je nou wint, of in het geval van River Plate, verliest.

Waar de Tour de France Nederland in de ban houdt, is Zuid-Amerika deze dagen in de ban van de Copa America. Copa America, de naam roept beelden van dansende vrouwen, swingend voetbal en emotionele taferelen op. Niets is minder waar, de samba is ver te zoeken. Zowel op als rond het veld is het vooral afzien. Read the rest of this entry »

Vele grootheden gingen hem voor. Ferenc Puskas bijvoorbeeld, maar ook Mario Zagallo, Leo Beenhakker, Gabriel Calderon. Verblind door het grote geld reisden ze af naar de snikhete woestijn. Ze trainden er met welwillende amateurs. Amateurs op zoek naar eigen roem, een voorzet is minder dan een doelpunt. Tackelen doen ze liever niet. De hoop die deze coaches hebben is om zo snel mogelijk op straat te mogen staan. Liever vandaag nog dan morgen.

Frank Rijkaard had dat precies in de gaten. Een land als Zuid-Korea of Australië, daar ben je zo 3/4 jaar van je carrière aan kwijt.  Saudi-Arabië is perfect. Rijkaard is de zesde trainer van Saudi-Arabië sinds maart 2007. Een beetje rekenwerk: juli 2011 – maart 2007 = 4 jaar en 4 maanden, dat betekent gemiddeld 52/6= 8 tot 9 maanden per trainer. Het is dus even doorbijten voor Frankie, maar iets na de winterstop (februari/maart 2012) is hij weer beschikbaar voor ‘echt’  werk. Inmiddels is hij 7 miljoen rijker en de beste vriend van zijn toekomstige buurman Michel Preud’homme geworden. Met dank aan de wispelturige Arabische sjeik.

Zondag 26 juni was een inktzwarte dag, een van de treurigste (op sportief gebied) in mijn 30-jarig leven: gisteren degradeerde River Plate.

Het is niet altijd uit te leggen waarom je fan bent van een bepaalde club: het is vaak een gevoel, soms het afzetten tegen je vader, dan weer een speciale speler. Bij mijn liefde voor River Plate was de reden het shirt.

Vroeger, toen mijn ouders net kabeltelevisie kregen, zond Eurosport om duistere redenen elk weekend Argentijns voetbal uit. Het was in dezelfde tijd dat Emile Schelvis Studio Italia presenteerde. In Nederland was ik fan van PSV, maar minstens zo belangrijk waren Fiorentina in Italië en in Argentinië River Plate. Verder dan dat reikte mijn voetbalwereld niet. Read the rest of this entry »

Balász Dzsudzsák verlaat PSV voor FC Anzhi Makhachkala, een club waar zelfs menig fervent voetballiefhebber nog nooit van zal hebben gehoord. Een kleine inleiding op deze trots van de Kaspische Zee is dan ook op zijn plaats.

Om te beginnen: Makhachkala is de hoofdstad van de Russische deelrepubliek Dagestan. Dat is een land dat in het zuiden grenst aan Azerbeidzjan en in het westen aan Georgië. Het ligt in wezen ook pal boven Iran en vlak naast Turkije. De overheersende religie is dan ook de islam.

Makhachkala is een snel groeiende stad, die in de lokale Kumyk taal Anzhi heet. De naam van de club is dus in wezen een herhaling van de naam van de hoofdstad.

Een rijke historie heeft de club niet. Ze werd pas in 1991 opgericht. Één keer haalde Anzhi Makhachkala de eerste ronde van de UEFA Cup: in 2001. Daarin waren toen de Rangers uit Schotland te sterk. Anzhi Makhachkala degradeerde vervolgens uit de Russische eredivisie en kwam daar pas in 2009 weer terug. Op dit moment staat Anzhi Makhachkala echter tweede in de Russische competitie. Read the rest of this entry »

Ik stuitte toevallig op het nieuwe shirt van Zenit Sint Petersburg. De driehoeken op het tenue deden mij ergens aan denken maar ik kon er niet meteen de vinger op leggen. Maar ik ben er achter: de wiskundige vormen leidden mijn gedachten naar het fameuze TDK-uitshirt van Ajax.

FC Barcelona presenteerde ook onlangs zijn nieuwe tenue. De letters hebben dezelfde kleur geel als op de Catalaanse vlag prijkt. Het Unicef-logo is verplaatst naar de achterkant. Opvallend is ook dat het shirt, de broek en sokken van het uittenue zwart zijn. Het shirt draagt de naam van de nieuwe sponsor Qatar Foundation. Read the rest of this entry »